Welcome 2010

It's just few minutes for 2009 to end. Welcoming 2010. Happy New Year to all.

દીકરી જન્મ્યાનું ગીત – જતીન બારોટ

પુત્ર જન્મે ત્યારે તો લોકો ને પેંડા વેહેચતા જોયા છે અને લોકો ખૂબ ખુશ થતા હોઈ છે. પણ દીકરી જન્મ્યા નું આ ગીત મેં પેહલી વાર વાંચ્યું. ગમી ગયું. Source of the below song : www.layastaro.com

- Yashpal Jadeja

મારમાર ઉનાળે લ્હાય લ્હાય તાપમાં
.                                જડતી રે પાણીની ઠીકરી.
.                            દીકરી આવી છે મને દીકરી.

મેશનું કરું હું એને કાળું તે ટપકું ને,
.                  બોખા મોઢે એ સ્હેજ હસતી,
કોઈ દી મેં દાદાને હસતા ના જોયા,
.                એ કરતા રે ગેલ અને મસ્તી.
મોટી થઈને મને રાખશે રે એમ
.                          જેમ માળામાં બચ્ચાંને સુગરી.
.                              દીકરી આવી છે મને દીકરી.

દીકરાનો દલ્લો તો લાગ્યો ના હાથ કોઈ,
.                        એમ કહ્યું કડવી તે ફોઈએ
એવી મિરાતની શું રે વિસાત
.            મારે બદલીમાં ઈશ્વર નહીં જોઈએ
એને રમાડું હું રાત અને દી,
.                            નથી કરવી રે કોઈનીય નોકરી.
.                                  દીકરી આવી છે મને દીકરી.

- જતીન બારોટ

પુત્રજન્મનું મહાત્મ્ય હજી જ્યાં લગીરે ઓછું થયું નથી અને સ્ત્રીભ્રુણહત્યાનું પાતક સરકારી પ્રતિબંધ પછી પણ ઘટ્યું નથી એવા દીકરીના દુકાળના દેશમાં આ ગીત સ્ત્રીજન્મના રાષ્ટ્રગીત સમું સોહે છે. એક બાપની સાવ સહજોક્તિ અનાયાસ કવિતા થઈ અહીં પાંગરી છે. ધીરગંભીર દાદાના બુઢાપાની સુક્કી ડાળી પર પણ દીકરી લીલુંછમ્મ પાન બનીને મહોરી છે. દીકરીના બદલામાં સાક્ષાત્ ઈશ્વર પણ મળે તો બાપને મન એ નક્કામો. દીકરીની નોકરી કરીએ તો બીજી કઈ નોકરી રુચે?

I always get confused with the creams kept at wash-basin. Once I
brushed my teeth with shaving cream. And today I was going to shave
with Colgate.

મને ઉપવાસ કરવાનું નથી ગમતું.

હું ઘણા લોકો ને ઉપવાસ કરતા જોઉં છું. હું પણ નાનો હતો ત્યારે કોઈ કોઈ વાર ઉપવાસ કરતો. પણ પછી ઉપવાસ માં ભૂખ્યા રેહવાનું ફાવતું નોતું. એટલે પછી નક્કી કર્યું કે કોઈ દિવસ ઉપવાસ નહિ કરવો. મેં ઘણા લોકો ને ઉપવાસ કરીને, રોજ ખાતા હોઈ એના કરતા બમણું ખાતા જોયા છે. જાણે-અજાણે એ લોકો ઉપવાસ ના નામ પર વધુ ખાતા હોઈ છે. ઉપવાસ તો ભૂખ્યા રહી ને શરીર ને આરામ આપવા માટે હોઈ છે. અને જો કોઈ ભગવાન માટે ઉપવાસ કરતા કોઈ, કે કોઈ બાધા રાખી હોઈ તો ઉપવાસ ભગવાન ના નામ-સ્મરણ કરવા માટે હોઈ છે. પણ લોકો તો બાલાજી નો ફરાળી ચેવડો, વેફર, ફળો અને પેંડા ખાઈ ખાઈ ને પેટ ભરતા હોઈ છે. આના કરતા તો ઘરનું સાદું જમી લેવું વધારે સારું પડે. અને મારી વાત કરું તો મને તો ભૂખ્યા રહી ને ભગવાન નું નામ લેતા પણ નથી ફાવતું. પેટ માં ઉંદર દોડતા હોઈ અને ભગવાન નું નામ કઈ લીતે લઇ શકાઈ. એના કરતા તો શાંતિ થી જમી ને ભગવાન નું નામ લેવું જોઈએ તો આપણે પણ ખુશ અને ભગવાન પણ ખુશ. ભૂખ્યા રહીને આપણો આત્મા દુખી હોઈ ત્યાં આપણે પરમ-આત્મા ને કેવી રીથે ખુશ રાખી શકીશું. એટલેજ મને ઉપવાસ કરવા નથી ગમતા. ભલું કરે ભગવાન. આ વાત મને પેલા એક જુના ભજન/પ્રભાતિયા પર થી લખવાની પ્રેરણા મળી. "જુઠા દેવો મનાવે આ દુનિયા, જુઠા દેવો મનાવે. એકાદશી નું વ્રત કરીને સવા શેર પેંડા ખાવે જી, શીંગ સાકરીયા પેટ ભરી ખાય, તોય ઉપવાસી ને કહાવે આ દુનિયા, જુઠા દેવો મનાવે" 

Going to sleep. Dead tired.

બંધ છે હોઠ છતાં દિલ માં કોઈ વાત છે. 

ઝૂકેલા નયનો ની જરૂર કોઈ ફરિયાદ છે.

ભૂલ્યા હશે તેઓ એ વીતેલા સમય ને.

અમને તો એ સમયની એક એક પળ યાદ છે. 

ઊપડતી જીભ અટકે છે...

ઊપડતી જીભ અટકે છે, હૃદય પર ભાર લાગે છે,
પ્રણયની વાત છે, કહેવામાં થોડી વાર લાગે છે

ઘણા વર્ષો થયાં, હું આ શહેરમાં હૂંફ શોધું છું
અહીં જેને મળુ છું, સાવ ઠંડોગાર લાગે છે

ફડક ડૂબી જવાની મનમાં પેસી જાય છે ત્યારે
તણખલું એક પણ દેખાય તો આધાર લાગે છે

ટકોરા મારવા દે, શક્ય છે એનું ઉઘડવું પણ
તું જેને ભીંત સમજ્યો છે, મને એ દ્વાર લાગે છે

સૂરજ સાથે મિલાવી આંખ એની આ અસર થઈ છે
બીજે ક્યાંયે નજર નાખું છું, બસ અંધાર લાગે છે

નયનમાં અશ્રુ આવે છે તો એ વાતે હસી લઉં છું
ચલો ક્યારેક તો આ આંખ પાણીદાર લાગે છે!

- હેમંત પૂણેકર