Saturday, October 30, 2010

Internal exams over. Going to Bharuch for Diwali vacation of 15 days.
Todays date 30102010.

Sunday, October 24, 2010

में जानता नहीं आप क्या लगते हो मेरे...

Was feeling bored, so tried to think of some lines. And these are the lines which came to my mind.

में जानता नहीं आप क्या लगते हो मेरे ,
फिर भी ये जानता हूँ की आप हो गए हो मेरे,
इस नाते को कौनसा नाम दूं ये पता नहीं,
फिर भी ये जानता हूँ की ये नाता सिर्फ दोस्ती का नहीं.

- यशपालसिंह जडेजा

Saturday, October 23, 2010

1st Internal Exam

Our first internal exams will be from 28th-30th October, 2010.

28th - Advance topics in Networks (11am to 12pm) and Computation
Intelligence (3pm to 4pm)

29th - Computer Graphics (11am to 12pm) and Distributed Computing (3pm to 4pm)

30th - Cryptography and Network Security (11am to 12pm)

So will be rushing home after the exam on 30th. And will be returning
after Diwali vacation gets over, may be on 15th November.

Thursday, October 21, 2010

ભૂલી ગયો.

Wrote this poem just a few minutes back sitting here in my hostel room no. 212.

લોકો માટે દુવા કરી, મારી દુવાઓ ભૂલી ગયો,
હ્રદય ને રડતું મૂકી, આંસુ પાડવાનું ભૂલી ગયો.

પ્રેમિકા ને આપવા ફૂલ, બનાવ્યો મોટો બગીચો,
કમનસીબી કે વખત આવ્યે એ ફૂલ આપવાનું ભૂલી ગયો.

મિત્રો ના જખ્મો નો ઈલાજ કરતો રાત દિન,
મારા જખમી દિલ નો ઈલાજ કરવાનું ભૂલી ગયો.

સ્વજનોનો ના નિધન વખતે લખ્યા ઘણાં મૃત્યુગીત,
મારા નિધન પેહલા મારું મૃત્યુગીત લખવાનું ભૂલી ગયો.

બિનવારસી લાશો ને ઘણી વાર મેં દફનાવી છે, પણ,
મારી ખુદની લાશ માટે કબર ખોદવાનું ભૂલી ગયો.

- યશપાલસિંહ જાડેજા

Wednesday, October 20, 2010

કવિ શ્રી વિપિન પરીખ… ૮૦ વર્ષની વયે બે દિવસ પહેલા મુંબઈમાં અવસાન પામ્યા.

હું તને એમ નહીં પૂછું
"તારી આંખમાં આંસુ કેમ છે ?"
માત્ર એટલું જ કહીશ
"આવ, મારી બાજુમાં બેસ !"

- વિપિન પરીખ


મને મેવાડમાં મીરાં મળી નહીં.
મને વૃંદાવનમાં રાધા મળી નહીં.
પણ કદાચ,
એમાં મારો પણ દોષ હોય.
મેં મુંબઈ છોડ્યું જ ન હોય !

-વિપિન પરીખ

સુખ,
ચાલીના નળમાંથી માંડમાંડ ટપકતું પાણી ટીપે ટીપે.
દુ:ખ,
ચર્ચગેટના સ્ટેશન પર
ઊતરતાં ટ્રેનમાંથી એક પછી એક
માણસોના મોજાં…
દરિયો…

- વિપિન પરીખ

મકાન પડી ગયું
બાળક દટાઈ ગયું ને
ડોસી બચી ગઈ.
'આમ કેમ?' એ પ્રશ્નને
એ લોકો કાટમાળ સાથે ઉપાડી ગયા.

- વિપિન પરીખ

મને મારી ભાષા ગમે છે
કારણ બાને હું બા કહી શકું છું.

'મમ્મી' બોલતાં તો હું શીખ્યો છેક પાંચમા ધોરણમાં.
તે દિવસે ખૂબ રોફથી વાઘ માર્યો હોય એમ
મેં 'મમ્મી' કહીને બૂમ પાડેલી.
બા ત્યારે સહેજ હસેલી -
કારણ બા એક સાદો પોસ્ટકાર્ડ પણ માંડ માંડ લખી શકતી.

બા બેંકમાં સર્વિસ કરવા ક્યારેય ગઈ નહોતી અને
રાત્રે 'લાયન્સ' પાર્ટીમાં ગઈ હોય એવું યાદ પણ નથી.
બા નવી નવી 'ડિશ' શીખવા 'cooking class'માં ગઈ નહોતી
છતાં ઇંગ્લિશ નામ ખડક્યા વગર એ થાળીમાં જે મૂકતી
તે બધું જ અમૃત બની જતું.

મને મારી ભાષા ગમે છે,
કારણ મને મારી બા ગમે છે.

-વિપિન પરીખ

Source of the above compositions of વિપિન પરીખ : http://layastaro.com/?cat=99

Todays date 20.10.2010.

મારા વહાલા બાળકોને - ૬ અને ૭

મારા વહાલા બાળકો, હેપી બર્થ ડે. ભગવાન તમને ખુશ રાખે અને તમારી ઈચ્છાઓ પૂરી કરે એવા આશીર્વાદ. મારી આળસને કારણે ગયા વર્ષે તમારા જન્મદિવસ પર આ લ...